Εκτύπωση του άρθρου

κουπαστη σκαλας μεταφραση  

γιοι της αναρχιας

φωτο ομορφιές καλημερα

βιολογια γ γυμν λυσεις ασκησεων βιβλιου ελεωνορα ζουγανελη νεο τραγουδι 2018 ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΜΠΕΝΑΤΣΗΣ

τεχνολογια εκτυπωσεων θεματα 2015  

δημαρχος τρικαλων βιογραφικο μετακομίσεις θεσσαλονίκη 4move Γιώργου Δουατζή, Πατρίδα των καιρών: μια ερμηνευτική ανάγνωση

νότα μια τραγουδιστης Η πρόσφατη ποιητική σύνθεση του Γιώργου Δουατζή, Πατρίδα των καιρών, αριθμεί 43 ποιήματα, τα οποία έχουν τη δική τους θεματική και αισθητική αυτοτέλεια. Το πρώτο, λοιπόν, ζήτημα που τίθεται είναι αν αποτελείται από ετερογενή στοιχεία ή αν συγκροτεί ένα ομοιογενές σύνολο. Για να απαντήσουμε στο ερώτημα αυτό πρέπει να ανακαλύψουμε τις εσωτερικές σχέσεις της και τις βασικές αρθρώσεις της.
Το εισαγωγικό ποίημα παρουσιάζει το ποιητικό υποκείμενο, το οποίο μιλά εδώ, όπως και στην υπόλοιπη συλλογή, για τη δική του εσωτερική και εξωτερική πραγματικότητα και για τη θέση του στον κόσμο. Χαρακτηριστικοί είναι, από την άποψη αυτή, οι αρχικοί στίχοι:

λάστιχα αντίστασης ποδιών  «Ξέρεις ποιος είμαι εγώ;»
ρώτησε
«Ξέρω, είσαι ένα από τα επτά δισεκατομμύρια δίποδα του πλανήτη»
Αποκρίθηκε

οδηγος σπουδων τεπαες ροδου Το διαλογικό αυτό σχήμα συνδηλώνει μια βασική στιγμή της ποιητικής έμπνευσης και παραπέμπει στη διπολική σχέση πομπός - δέκτης του μηνύματος. Πρόκειται για μια σαφή θέση και το υπόλοιπο της ποιητικής πορείας θα συνίσταται στη γνωστική  εκμετάλλευση αυτής της αρχικής παρουσίασης. Μόνο που οι ρόλοι του δέκτη ποικίλλουν στο έργο του Δουατζή  και παραπέμπουν σε μια συσσωρευτική τακτική, όπου το ποιητικό υποκείμενο διευθετεί τις «προοπτικές» μιας κατάστασης ή ενός ζητήματος σε ποιητικές σειρές και τις διασχίζει τη μια κατόπιν της άλλης.  Αυτό είναι το δέλεαρ, το οποίο προσελκύει το βλέμμα και την προσοχή του αναγνώστη. 
Ταυτόχρονα, ο λόγος κινείται πάνω σε δυο κλίμακες. Μια ρεαλιστική απεικόνιση της πραγματικότητας και στη συνέχεια μια ανατροπή. Το ποίημα δουλεύει με συνειρμικές εικόνες, οι οποίες εντίθενται η μια πάνω στην άλλη δημιουργώντας έτσι μια τεταμένη κατάσταση:

στην στρατιωτική αργκό υπονοούν το ψέμα Έσκαγαν με  ήχους
λοιδορίας αποκρουστικούς
κομμάτια υπερφίαλων εγωισμών
επιταγές κάλπικων ευτυχιών
μετοχές ματαιωμένης χαράς
ομόλογα ανθρώπινων δραμάτων
δίψες και μάσκες δεκαετιών

πασχα 2013 ημερομηνια ορθοδοξων Ο εκφωνητής εμφανίζεται να είναι τοποθετημένος σε ένα  χώρο: «στο νησί της Κυκλαδικής» του «μόνωσης». Αναλαμβάνει μάλιστα μια συγκεκριμένη αποστολή: να υπηρετήσει τα «πάλλευκα χαρτιά» που του εμπιστεύτηκαν οι πρόγονοι.  Με το μεταφορικό αυτό λόγο μάς παραπέμπει στην ποιητική λειτουργία, η οποία αποτελεί και το προσωπικό του στίγμα.  Ο πομπός λοιπόν του μηνύματος καταφάσκει την αξία της ποίησης και αναλαμβάνει μια πορεία, μια αναζήτηση που θα συνίσταται στην αποκάλυψη,  την οργή και την ελπίδα.
Οι στρατηγικές που εφαρμόζει είναι πολλαπλές. Όλη η συλλογή αποτελεί μια πανοραμική αναπαράσταση των πολιτικών, συγκινησιακών καταστάσεων, αλλά και των καταστάσεων πάθους στην Πατρίδα των καιρών. Η στόχευση του αφηγητή είναι ευρύτατη. Εμφανίζεται εδώ ένα πλήθος  Αντιμάχων που οδηγεί στην διάλυση και  την ανατροπή των αξιών:

αξιωτης βασιλης οννεδ Πώς σε κατάντησαν πατρίδα οι δημοκόποι
πώς...
με περιούσιο λαό χωρίς περιουσία
σε εξαπάτησαν με ψεύτικα φτιασίδια
σε κλείσανε στα τείχη τους
   (9)

ωορηξια πονος στη μεση Πόλεμος σου λέω, πόλεμος
χωρίς πυρομαχικά κι ομοβροντίες
στρατηγοί, τα γκρίζα κοστούμια
και τα κολλαριστά πουκάμισα
όπλα βαριά οι νέας γενιάς υπολογιστές
 (10)

ταχυτητα ιντερνετ οτε Απεκδύθηκε ανθρωπισμού η ανθρωπότητα
την έπνιξε θάλασσα γκρίζα
μονοδιάστατων κερδοποιών διπόδων
(18)

νεες κυκλοφοριες βιβλιων ψυχογιος Εντάξει, με απειλή
και φόβο κυβερνήσατε
με εργαλεία συμπεριφορών ατομικών
χειραγωγήσατε τη μάζα
(25)

πρότυπο μετάφραση στα αγγλικά Λόγος σκληρός, λόγος κοφτός, που βρίσκει άμεσα το στόχο του. Αυτό αποτελεί το πολιτικό στίγμα της ποίησης του Δουατζή. Δημοκόποι, τεχνολογία,  κερδοσκόποι, χειραγωγοί της μάζας, όλα έχουν σκοπό να καθιερώσουν ένα νέο αξιακό σύστημα, το οποίο αντιστρατεύεται το συμφέρον του συνόλου. Το ποιητικό υποκείμενο, μέσα από αυτή την οπτική, δίνει στη συλλογή μια εσωτερική συνοχή και ρυθμίζει τις σχέσεις μεταξύ των συστατικών μερών της.  Επιλέγει σε προσωπικό επίπεδο ένα ρόλο, αυτόν του παρατηρητή του κοινωνικού γίγνεσθαι και ταυτόχρονα ομαδοποιεί τους ρόλους γύρω από έναν απειλητικό Αντίμαχο, ο οποίος με τις διάφορες μορφές του οδηγεί σε μια κατάσταση χάους.
Μπορεί η διάσταση αυτή να αποτελεί ένα από τα εύκολα ανιχνεύσιμα στοιχεία της συλλογής, αλλά δεν είναι το μόνο. Υπάρχει ένα εκτεταμένο πεδίο, το οποίο μας οδηγεί στη συγκινησιακή διάσταση, η οποία συνοδεύεται από μια συναισθηματική ένταση. Θα ανακαλύψουμε εδώ ένα συναισθηματικό και γεμάτο πάθος βάθος:

γαυρος στο φουρνο με ντοματα και πατατες Ποιος να ακούσει ποιος
φοβισμένοι κι απειλούμενοι
κλείσαν ερμητικά την πόρτα
(6)

εγιναν οι πλειστηριασμοι Πόσοι
σκοτωμένοι βαδίζουν στους δρόμους
πόσοι να ήξερες
άβουλοι, ρομπότ, νεκροί 
μες τα πανάκριβα κοστούμια
(12)

εξετασεις τεε προγραμμα Παγώσαμε αισθήσεις και αισθήματα
αλληλεγγύη και κοινές επιδιώξεις
γίναμε εύθραυστη σκιά του εαυτού
μόνοι, ευάλωτοι και δυστυχείς
(16)

κρι κρι κρητη ως κι οι ποιητές, οι μουσικοί, τα χρώματα
χάθηκαν με τόση ερημία 
(23)

προέλαση του συριακού στρατού Έχουμε αρχικά μια συναισθηματική αφύπνιση του υποκειμένου. Η ευαισθη-σία του ξυπνάει. Η αναστολή της δράσης αποκαλύπτει νέες καταστάσεις. Η κόπωση, η δυσφορία και η υποταγή σε νέους κανόνες και ρυθμούς προσελκύουν την προσοχή του αφηγητή. Η διάψευση και η δυσαρέσκεια επικρατούν. Τα στοιχεία αυτά αποτελούν τις βασικές συνισταμένες για την έκρηξη του θυμού, ο οποίος μπορεί να οδηγήσει σε επιθετικότητα.
Αλλά πριν εξετάσουμε αυτή την κατεύθυνση του έργου, μπορούμε να ανι-χνεύσουμε μια άλλη ουσιαστική παράμετρό του. Μιλάμε ουσιαστικά για τη συμβολή των συναισθηματικών (θυμικών) καταστάσεων  στην εικονοποιία του Γιώργου Δουα-τζή ή πιο απλά για τη διάσταση του πάθους. Δεδομένου ότι το πάθος συσχετίζεται με τις καταστάσεις της ψυχής παρά με τη δράση, δεν υπακούει στο σχήμα των σχημάτων της αφηγηματικής αναζήτησης.  Έτσι η θετική ή αρνητική αξιοθέτηση των αξιών  ε-ξαρτάται από το ευφορικό ή δυσφορικό πλαίσιο σκέψης του υποκειμένου:

στηβ κακετσης ηλικια Τούτος ο κόσμος με πνίγει
αυτός που έρχεται με σκοτώνει
μη σας γελάει η ραγισμένη μου φωνή
ίσως να μην υπάρχω

ζεστα κοκτειλ με ουισκι Μιχαήλ Αγγέλου χέρια
απλωμένα χωρίς αφή
τα όνειρά μας
 (15)

παιχνιδια με ιπταμενα αυτοκινητα περίκλειστοι σε αστραφτερά οχήματα
σαν χάντρες, καθρεφτάκια των ιθαγενών
χάσαμε ανατολή και σούρουπα
ορίζοντες κι ελπίδες
(16)

πεπιεσμενο χαρτι κατασκευες Εύκολα ανιχνεύει κανείς εδώ ένα «πλεόνασμα» συναισθηματικής έντασης. Τα πάντα είναι χαμένα. Η αίσθηση της απώλειας, του κενού κυριαρχεί. Τα γεγονότα δεν εξετάζονται από την άποψη της αποτελεσματικότητάς τους, αλλά από την άποψη του βάρους, το οποίο έχει η παρουσία τους. Τα ποιήματα αυτά προσδίδουν βαρύτητα στην απουσία  ποθητών αντικειμένων, αξιών δηλαδή για τις οποίες αξίζει να αναλάβει κανείς δράση. Αλλά το ποιητικό υποκείμενο δεν σταματά εκεί:

εκμεκ πολιτικο με αναλαφρη κρεμα Και πες μου
θέλω να μάθω την αλήθεια
πόσα χρόνια μετά, τι;
 
Θα μάθω κάποτε
αν είναι πολύ αργά;
 
Τελικά ήταν σωτήριοι
τόσοι πολλοί μικροί θάνατοι;    
(20)

τελειώσαμε και μείναμε μονάχοι Γιατί δεν κάνεις κάτι;
Πώς δεν κάνω. Περιμένω.
(21)

άντζελα γκερέκου μαρία βοσκόπουλου Τι να τραγουδήσω, τι
αναρωτήθηκα
ώρα δύο με φεγγάρι ολόγιομο
απλώθηκαν τα χέρια σε αγκαλιά 
στάζουν αρώματα τα ασπρόρουχα της γης
(5)

κινηματογραφικες αφισες θεσσαλονικη Ο αφηγητής ενδιαφέρεται να καθιερώσει την αλήθεια μια για πάντα, προ-σπαθώντας με αυτόν τον τρόπο να εξουσιάσει τη συναισθηματική αβεβαιότητα. Είναι σημαντικό να ανακαλυφθεί μια αλήθεια στην οποία  μπορεί να πιστέψει. Αλλά αυτή η αλήθεια, για να θυμηθούμε τον Stendhal, είναι πραγματικά μόνο ένας στεναγμός, ο οποίος γίνεται πιο έντονος μέσα στην ομορφιά της φύσης. 
Όλες λοιπόν αυτές οι συναισθηματικές καταστάσεις θα μπορούσαν να οδη-γήσουν σε μια έκρηξη θυμού;  Η απάντηση έχει πολλές παραμέτρους.

εξαφανιση δεινοσαυρων video Α, πόσα ποιήματα χρειάζονται
για να στεγάσω τους αδύναμους

σφολιάτα με ζάχαρη και κανέλα πόσα παραμύθια για να διώξω
θεριά και δράκοντες αληθινούς

αγιος γεωργιος γιορτη 2015 πόσες αλήθειες για να αφανίσω
ηγέτες κάλπικους απατηλούς

επιπλα κουζινας οικονομικα πόσο κουράγιο για να σηκώσω
το βάρος μιας σε βάθος αυτοκριτικής

ονειροκριτης πρωην να χαμογελαει πόσος πόνος για να κοιτάξουμε
μαζί κατάματα το φως
(4)

το γκολ του παοκ ηταν οφσαιντ Θα νόμιζε κανείς αρχικά ότι ο θυμός του αφηγητή θα οδηγούσε σε μια πα-ραίτηση, σε μια απογοήτευση λόγω του μεγάλου έργου το οποίο πρόκειται να αναλά-βει.  Εξάλλου έχει και ο ίδιος τις αμφιβολίες του:

ουλι χενες wiki Γιατί να σε ξυπνήσω 
όσο μένεις υπήκοος
δεν  γίνεσαι πολίτης
(22)

χασε την πιστη σου 2 Αλλά όλα αυτά συμβαίνουν σε επίπεδο επιφάνειας. Σe επίπεδο βάθους ση-μαίνουν ότι το ποιητικό υποκείμενο θα αναλάβει το δύσκολο έργο της ανασημασιο-δότησης των πραγμάτων· τη μετατροπή του δυσφορικού σε ευφορικό. Για να το πε-τύχει πρέπει να είναι προικισμένο με τρεις ικανότητες: τη θέληση, τη γνώση και τη δύναμη. Αυτή την κυριαρχία του θέλω παρουσιάζει ανάγλυφα το παρακάτω ποίημα:

αλμπέρτο φάις ηλικια παλαμάκια παλαμάκια στίχοι Θέλω
να παραβγώ
με το αετίσιο βλέμμα
που ξεπερνάει τους ανθρώπους

λεντοταινια rgb αδιαβροχη να φύγω
πέρα από τις γραμμές των οριζόντων

ζαγοραιος απιστευτο τραγουδι να φωνάξω
για την ζωοδότρα πλανητική πατρίδα

στρατιωτικη θητεια στο ισραηλ να διηγηθώ
στιγμές διάλυσης
θρύλων ολόκληρης ζωής
δοξασιών και εύθραυστων
μύθων
(21)

ισμαήλ και ρόζα Το ποιητικό υποκείμενο θέλει και γνωρίζει τι να κάνει. Η στόχευσή του μά-λιστα υπερβαίνει τα ανθρώπινα και αποκτά μια διάσταση συμπαντική.  Έτσι, στο τέλος της ποιητικής σύνθεσης ανακαλύπτουμε ότι ο αφηγητής αναλαμβάνει μια αποστολή αφύπνισης, η οποία ενέχει το στοιχείο της ελπίδας και της προσδοκίας. Η οπτική του εδώ είναι συγκεκριμένη. Το ποιητικό υποκείμενο επιλέγει το καλύτερο δείγμα για να μας παρουσιάσει τις θέσεις του. Επιλέγει, επικεντρώνεται, γνωρίζει και παραπέμπει σε δράση. Θα την έλεγα στρατηγική εκλογής:

συσκευη φαξ με ασυρματο τηλεφωνο Μην ξεχνάς σου λέω μην
και είναι άγια η προτροπή
αφού

άδεια διαμονής σύζυγος έλληνα έτσι προστάζουν οι Ποιητές
οι ανάγκες, η δίψα, οι ελπίδες
όσοι απέμειναν άνθρωποι
τα αγέννητα, τα τωρινά παιδιά
έτσι προστάζουν
 
Να ήξερες με πόσο
λίγη αγάπη
θα άλλαζε ο κόσμος...
(43)

αγαπα σαν να μην υπαρχει αυριο online movie Τη μια στιγμή το υποκείμενο είναι χαμένο στους προβληματισμούς του και  έπειτα έρχεται η επίγνωση και όλα γίνονται σαφή. Το ίδιο το ανεπάντεχο της αποκάλυψης γίνεται έτσι ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα της έντασης, καθώς και της έκτασης της δράσης. Έχουμε εδώ μερικές από τις βασικές παραμέτρους της ποίησης του Γιώργου Δουατζή, τους «Ποιητές»,  «τα αγέννητα, τα τωρινά παιδιά», την ελπίδα και την «αγάπη». Τελικά αποστολή της ποίησης για τον Γιώργο Δουατζή είναι η αποκάλυψη ενός ζοφερού τώρα και η δημιουργία παράλληλα ενός καλύτερου αυριανού κόσμου. Σ’ αυτό το εν εξελίξει γίγνεσθαι συνυπάρχουν η πολιτική οπτική, η συναισθηματική αφύπνιση και η διάσταση του πάθους.

Η ενασχόληση με την «Πατρίδα των καιρών», με την Ελλάδα δηλαδή στη διαχρονική της πορεία, αποκάλυψε τις πολλαπλές διαστάσεις της και την εσωτερική της συνοχή. Σηματοδοτεί μια στροφή προς τον πολιτικό λόγο. Η πολιτική διάσταση της ποίησης του Γώργου Δουατζή, αποτελεί ασφαλώς μια συνέχεια και μια εξέλιξη της πολιτικής ποίησης και παραπέμπει σε βασικούς εκπροσώπους της πρώτης μεταπολεμικής γενιάς (Λειβαδίτη, Αναγνωστάκη).

Ταυτόχρονα, το έργο διανθίζεται από τις συναισθηματικές εντάσεις και την κυριαρχία των καταστάσεων της ψυχής. Ένα δυσφορικό πλαίσιο θα δώσει τη θέση του σε μια ευφορική προοπτική. Ο θυμός και η απογοήτευση θα οδηγήσουν τελικά όχι σε μια διάθεση εκδικητική, αλλά στην προσδοκία ενός καλύτερου κόσμου. Η ποιητική σύνθεση επομένως δεν έχει μόνο ένα στίγμα, αλλά είναι, για να θυμηθούμε τον Barthes, πληθυντική, δηλαδή πολυσχιδής. Κατά τη γνώμη μας μάλιστα αποτελεί ένα σταθμό και μια κορύφωση στην ποίηση του Γιώργου Δουατζή, η οποία αποκτά τώρα νέες διαστάσεις.  Το γεγονός αυτό επιβάλλει να ξαναδούμε με νέα ματιά την έντονη παρουσία του στο ποιητικό γίγνεσθαι της εποχής μας. Τελικά το ποιητικό υποκείμενο υπερβαίνει καταστάσεις στερήσεων και πτώσεων για να οδηγηθεί σε ένα πανόραμα ελπίδων και προσδοκιών. Αυτό είναι το κυρίαρχο θέλω του, το οποίο θα τραβήξει την παραμορφωτική κουρτίνα του σήμερα  για «να μπει άπλετο φως χαράς/
στα μάτια των ανθρώπων».

τιμες καβας ουισκι μεταφορικη αθηνα θεσσαλονικη βοτανικος Απόστολος Μπενάτσης
Επίκουρος Καθηγητής
Θεωρίας και Ερμηνείας
της Λογοτεχνίας
Πανεπιστημίου Ιωαννίνων

κρίση οικονομικός κύκλος  

κατερινα τοπαζη βιογραφικο  

τι λεει η αποκαλυψη του ιωαννη για την ελλαδα  

νυχτα ονειρομανα kithara

Εκτύπωση του άρθρου