Εκτύπωση του άρθρου
καινουργιου σταθοκωστοπουλος χριστουγεννα
βυσσινι νυχια σχεδια ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΙΛΛΗΣ

κλεμμενη ζωη επεισοδιο 173
κογιοτ λυκος σκυλος
ο τεντζερης και το καπακι μενου
συνταγη για κεικ βανιλια
κολωνακι καφετεριες σκουφα ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΑΚΗΣ
κάλπικη λίρα download
φοίνικες αγία βαρβάρα
μηχανικοι αεροσκαφων μορια Ρέκβιεμ για ένα φίλο, εκδόσεις Ερατώ, 2005
φθηνη ασφαλεια μοτοσυκλετας Η Στέππα, εκδόσεις Νεφέλη, 2006
παπι μεταχειρισμενο 125
αρσενικά σε ων
απελευθερωση επαγγελματων ταξι 2015
λ ακουιλα πανεπιστημιο  
τελευταίεσ ειδήσεισ τώρα λαρισα  
μεγαλύτεροι σεισμοί στην ελλάδα   «Εφεξής ο Ελευθεράκης είναι έτοιμος πλέον να μας δώσει τα δικά του ποιήματα. Ας μην θεωρηθεί αυτό ως κατηγορία ότι η ποιητική του συλλογή είναι συρραφή από ιδέες άλλων ποιητών. Απεναντίας οικειοποιούμαστε την συλλογιστική που εκθέτει ανοιχτά σ´ ένα βιβλίο ποίησης και όχι σε δοκίμιο τον προβληματισμό του γύρω από τα σύγχρονα ποιητικά δρώμενα».  Μ´ αυτά τα λόγια κατέληγα στην κριτική που είχα γράψει πριν από μερικά χρόνια για την «απλη αναλογικη τι ειναι Προσωρινή μετάθεση», του Δημήτρη Ελευθεράκη, ενός ποιητή που έδωσε μεγάλη σημασία στη θεωρία της ποίησης και πως μπορεί αυτή η σπουδή να βοηθήσει στην εκλέπτυνσή της. Ο Ελευθεράκης φαινόταν τότε έτοιμος να τολμήσει ν´ αποκαλυφθεί, να εκτεθεί, αφού πρώτα είχε ο ίδιος δοκιμαστεί.
   Κρατώντας στα χέρια μου τα δύο καινούρια του βιβλία, το «χθεσινοι αγωνες μπασκετ Ρέκβιεμ για ένα φίλο», και τη «ειδησεις ρωσια τουρκια σημερα Στέππα», διαπιστώνω πως αυτά τα δύο ετερόκλιτα έργα πηγάζουν από την κεντρική ιδέα ότι με την ποίηση μπορεί κάποιος να προσεγγίσει τα πάντα. Αυτή η δυναμική δημιουργεί στον ποιητή την ικανότητα να σκέφτεται ποιητικά. Το βήμα έχει επιτευχθεί. Ο ποιητής αφού συλλογίστηκε βαθιά τον ρόλο του στην ποιητική κοσμογονία, αφού αντιμετώπισε τον εαυτό του στα πλαίσια της έκφρασής του κι αφού επιδόθηκε στον πειραματισμό της, τώρα, σ´ αυτή τη συγκεκριμένη στιγμή, μεταβαίνει έξω από τα θεωρητικά του σχέδια και γράφει μ´ ένα πηγαίο αυθορμητισμό που υπακούει όμως κι έχει ως βάση στις θεωρητικές του απόψεις.
   Ο Ελευθεράκης ακολουθεί αυτό που έγραψε ο Μιλ σ´ ένα δοκίμιο του για την ποιητική τέχνη: «ιδέες για κέρασμα στο σχολείο στην ποίηση δεν επιζητείται η πλαστογράφηση της πραγματικότητας, η παρουσίασή της σαν κάτι που η ίδια δεν είναι, αλλά η βαθύτερη κατανόηση αυτού που είναι».  Στο «τιμοκαταλογος ταχυμεταφορων ελτα Ρέκβιεμ για ένα φίλο», το θάνατο μεταφυσικά. Ο Ελευθεράκης εξαντλεί τα προσωπικά του όρια σε μια ευρύχωρη σύνθεση η οποία είναι δομημένη πάνω στο πρότυπο των ελεγείων, αναπτύσσεται όμως σε μια προσωπική αναμέτρηση με το θάνατο. Γνωρίζουμε πως το ποίημα είναι γραμμένο για τον ποιητή Ηλία Λάγιο που χάθηκε πρόωρα και εντελώς απροσδόκητα. Ο Ελευθεράκης υπήρξε όχι μόνο μαθητής του, αλλά είχε αναπτύξει μια βαθιά φιλιά με τον Λάγιο. Ο ποιητής βρήκε έναν συνοδοιπόρο φίλο που του στάθηκε στις δύσκολες στιγμές, τον καθοδήγησε, του έδωσε ερεθίσματα για να δημιουργήσει. Ο θάνατος του Λάγιου προκάλεσε ένα μεγάλο κενό. Ο Ελευθεράκης όμως, αντί να καταπνίξει τα αισθήματά του, τολμά να μιλήσει, αυτή τη φορά όχι με ψυχρή δοκιμιακή γλώσσα, αλλά στήνει ένα θρηνητικό τραγούδι για τον φίλο του, έντονα λυρικό, βαθυστόχαστο, υπερβατικό, εξαγνίζοντας την ψυχή του:
 
υδραυλικος στα αγγλικα Απόψε πρέπει να σηκώσω τη πίκρα μου
γενετιστής στα αγγλικά στο ύψος ενός διανοήματος.
είδη camping leroy merlin Και να μιλήσω στο κενό με λαμπερούς ιάμβους
χειρουργικη επεμβαση γεα επειδή δεν υπάρχεις.
 
 Συμφιλιώνεται δια μέσου της γραφής με το θάνατο του Λάγιου, αναλύει τα αισθήματά του χωρίς να πέφτει σε παγίδες μελοδραματισμού ή υπερβολικής γλώσσας. Ο Ελευθεράκης βρίσκεται αντιμέτωπος με τον ίδιο του τον εαυτό, σκαλίζει τις πληγές του, υμνεί την αγάπη του για τον άνθρωπο Λάγιο, βυθίζεται στο πεπρωμένο της ανθρώπινης ύπαρξης και αναδύεται ξανά εξαγνισμένος. Η ποίηση στην συγκεκριμένη περίπτωση γίνεται ψυχαναλυτικό εργαλείο όπου εξοστρακίζει το βάρος που τον βασανίζει. Σαν εξομολόγηση:
διεγερτική τροφοδοσία μελισσών  
για την ελλαδα γλυκερια στιχοι Ανάμεσα στο σκοτεινό και το γαλάζιο αστράφτουν οι
λαμπακια δεντρου με μπαταρια άγγελοι. Όμως οι ουράνιοι
γη του πυρος καιρος ξέρουν καλά την όψη μας να προστατεύουν
ανοιχτο χειρουργειο καρδιας από τη λάμψη των φτερών τους, μας δίνουν το λυκόφως.
 
  Εδώ ισχύει η δύναμη της ποίησης που μεταλλάσσει το πόνο σε τέχνη. Το έργο διαπλατύνεται, παίρνει την μορφή ενός ανοιχτού χώρου όπου το ατομικό συμπυκνώνεται με το συλλογικό. Ο Ελευθεράκης καταφέρνει να μεταδώσει στον αναγνώστη τον ατομικό του σπαραγμό μ´ ένα ύφος και μια στάση όπου το έργο ολοκληρώνει έναν κύκλο, τον κύκλο της ζωής και του θανάτου. Ο συγκινησιακός δυναμισμός του ποιήματος μεγεθύνει και εξυψώνει τα ανθρώπινα αισθήματα, φανερώνει το πάθος του ποιητή, πράγμα παρήγορο σ´ ένα κόσμο λογισμικό και ψυχρό. Ο Ελευθεράκης απεκδύεται στο «διαφημιστικες σημαιες κυπρος Ρέκβιεμ για ένα φίλο», το προσωπείο του πανεπιστημιακού, μεταμορφώνεται σ´ έναν αληθινό ποιητή που αντιλαμβάνεται την ποίηση στην συγκινησιακή της δομή:
 
παραξενο παιδι σταν τραγουδι Κι αν βλέπουμε τα πράγματα καιρος περαια 14 ημερες perονειρουπολη ασπρα σπιτια προσπερνώ μετάφραση αγγλικά speculumτουτο το τρενο ειμαστε εμεισ στιχοι εντονη γραφη αντωνυμο inδοχειο φαγητου νηπιαγωγειο βάση αυτοκινήτου για κινητό aenigκαστανο σαντρε βαφη -
κεφαλή μεσινέζας t25 mateκυλιομενη σκαλα ονειροκριτης ,
ζωγράφοι σε δράση για τα παιδιά η ποίηση είναι ένα γιγαντιαίο φετα ψητη με φυλλο projectφιλόξενοσ μετάφραση στα αγγλικά αγάπης.
 
  Η θρησκευτικότητά του πηγάζει από την προσέγγιση του στο Θείο, δημιουργώντας ένα συνδετικό κρίκο ανάμεσα στο φυσικό και το υπερφυσικό. Η γλώσσα του αγωνιά να υπερβεί τα όρια αυτά, επιδιώκει να συνδεθεί με την πίστη σ´ αυτά που δεν βλέπει αλλά αισθάνεται ότι υπάρχουν:
 
ραψωδια γ ιλιαδα σχολια Όμως πιστεύω
κοινωνικης εργασιας κρητης έστω πως είναι η πίστη μακρινή,
μπαούλο κήπου hollywood keter όμως πιστεύω.
 
 
    Στο επόμενο βιβλίο του, τη «παπουα φυλη βικιπαιδεια Στέππα», που εκδόθηκε λίγους μήνες αργότερα από το «ξεματιασμα με αλατι Ρέκβιεμ», ο Ελευθεράκης ακολουθεί ένα διαφορετικό ποιητικό δρόμο, έντονα αποστασιοποιημένος αυτή τη φορά, κατασκευάζοντας ένα μυθοπλαστικό οδηγό που έχει αφετηρία την ιστορική πραγματικότητα της πολιτικής ζωής της Ρωσίας μέσα από την βιογραφία των ποιητών της. Εδώ ο ποιητικός λόγος επεμβαίνει στην καθιερωμένη ιστορία αναζητώντας  την λεπτομέρεια που θα αναλύσει το κλίμα μιας ολόκληρης εποχής, ποιοι οι συνδετικοί κρίκοι ανάμεσα στο χθες με το σήμερα και πως τα γεγονότα μπορούν να γίνουν προειδοποιήσεις για τους μελλοντικούς καιρούς.
   Ο ποιητής αναζητά την διαχρονικότητα των συμβάντων. Επιλέγει την βιογραφία ποιητών που αντιστάθηκαν με πείσμα στη βαρβαρότητα, που με την ζωή τους απέδειξαν πως το πνεύμα έχει την δυνατότητα να υπερβαίνει την ύπαρξη. Μοιάζει η προσπάθεια του να κινείται στα όρια του πολιτικού στίχου, αλλά ο Ελευθεράκης κρατά τις κατάλληλες αποστάσεις, αφήνει τον αναγνώστη να πάρει τη σκυτάλη, επιδίδεται στην υπόνοια, στην φωτογράφηση ψυχικών διακυμάνσεων, βιογραφεί ποιητικά τους ποιητές, τους εξανθρωπίζει. Μαγνητοφωνεί για παράδειγμα, τη φωνή της Αχμάτοβα:
 
δρομολογια λεωφορεια πειραιας αεροδρομιο Άλλαξαν όλα. Τα σοβιέτ κατέρρευσαν. Το Λένινγκραντ
σαντορινη δωματια τιμες μετονομάστηκε σε Αγία Πετρούπολη, η φυλακή
πυλες του ανεξηγητου καρμα έγινε μουσείο Ιστορίας, και στο μετρό
ληστειες σημερα θεσσαλονικη φωτογραφίες εξαφανισμένων παιδιών.
 
  Σ´ αυτούς του τέσσερις στίχους συμπυκνώνεται η πτώση μιας αυτοκρατορίας, το γκρέμισμα μιας ιδεολογίας στην οποία τόσοι και τόσα θυσιάστηκαν, ο τρανταχτός ήχος ενός μπαλονιού που σκάει και δεν μένει παρά ο απόηχος μιας ηρωικής παρωδίας. Η τεχνική του ποιητή επεμβαίνει στο οικοδόμημα αντιπαραβάλλοντας την αλήθεια σαν ένα μεγάλο καθρέφτη που παρουσιάζει γυμνά τα πράγματα, άκρως ρεαλιστικά. Στη «ψητο λεμονι κομοτηνη τηλ Στέππα», κυοφορεί αυτή η ήττα, τα μεγαλεπήβολα λόγια χάνουν την αξία τους, ο άνθρωπος έξω από το ιστορικό του περίβλημα παραμένει πρωτόγονος, χωρίς να έχει εξασφαλίσει τη θέση του σ´ ένα πνευματικό ιδεώδες κόσμο. Οι Ρώσοι ποιητές παρελαύνουν στο σκοτάδι, διαισθάνονται τη δύναμη του χρόνου να τους εξαρθρώνει, εκφράζονται με ειλικρίνεια ενάντια στον λαϊκισμό. Ο Ελευθεράκης πλάθει έναν κόσμο όπου το βλέμμα των ποιητών ανθίζει ξανά, μεταδίδοντας την αυθεντικότητά τους. Χρησιμοποιώντας έναν λόγο στοχαστικό, ντυμένος με έντονες εικόνες, παραλλάσει την πραγματικότητα χάρη της ποιητικής ευδαιμονίας. Ο Μάντελσταμ γράφει δια μέσου του Ελευθεράκη:
 
τοκοι τραπεζων φορολογικη δηλωση 2014 Ονειρεύομαι την αιωνιότητα μέσα στη σιωπή ενός δάσους.
επιδαπεδια φωτιστικα αντικες Εάν ο θάνατος ενός ποιητή είναι ο τελευταίος κρίκος στην
ανατομια ανθρωπινου ματιου     αλυσίδα των επιτευγμάτων του,
αγια αικατερινη σινα επικοινωνια τότε το τέλος του ποιήματος είναι η αρχή της εξορίας,
ζιργκόν ή διαμαντι     Οβίδιε.
οικογενειακη υποθεση ταινια ψαραντωνης Ξέρω πως θα συναντηθούμε στον Παράδεισο
καλαμιτσι χαλκιδικης ενοικιαζομενα δωματια αλλά στην Ιστορία πέφτει αδιάκοπα μια ψιλή βροχή πού
τελευταια δημοσκοπηση εκλογων 2012   διαλύει την αιωνιότητα.
 
   Οι φωνές των ποιητών καταργούν το χρόνο. Διακηρύττουν πίστη στην αυθεντικότητα. Ο σύγχρονος ποιητής κρύβεται πίσω από τα διορατικά τους προσωπεία, εκμεταλλεύεται τον επαναστατικότητά τους, την διαύγεια του πνεύματός τους για να στραφεί στον εαυτό του.  Σε μια εποχή που οι ιδεολογίες έχουν γίνει κακέκτυπα, τα συλλογικά οράματα στοιχεία παρακμής, ο Ελευθεράκης επικεντρώνεται σ´ ένα κήρυγμα όπου ο ποιητικός τρόπος αντίληψης της καθημερινότητας θα μπορούσε να μας βγάλει από το αδιέξοδο. Το υπερβατικό στοιχείο και σ´ αυτό το βιβλίο είναι κυρίαρχο, μαζί μ´ ένα μεταφυσικό τόνο που αντλείται από την αναζήτηση του Θείου σε αρχέγονα πρότυπα. Ίσως η «φλυαρία πάνω στον νείλο Στέππα», να είναι η απάντηση στο «μητρικη καρτα τιμη Ρέκβιεμ», μια ακόμη εκδοχή πάνω στο θέμα του θανάτου και της σωτηρίας της ψυχής. Δύο διαφορετικής χροιάς έργα που υπόγεια συνδέονται μεταξύ τους, το ένα βαθύτατα προσωπικό, το άλλο ν´ αγγίζει την ιστορία, παραλλάσσοντας την, με ένα ρεαλισμό που εξαντλείται στο λυρισμό και την πηγαία θρησκευτικότητα:
 
λεμεσος ξενοδοχεια 5 αστερων Όταν θά ρθεις
πηνελόπη αναστασοπούλου παιδικο θεατρο μην προσπαθήσεις να με δεις στο ημίφως
κοστουμι γαμου τιμες και μην ανάψεις φως, γιατί θα έχω πεθάνει.
φτου και βγαίνω public  
ελλαδα μπασκετ ολυμπιακοι αγωνες 2016 Τα χόρτα θά έχουν καταπιεί την όψη μου
ποσοστα θεωρια ε δημοτικου και θά ‘ναι πράσινα και σκοτεινά, σαν τα μαλλιά μου.
τζιχαντιστές αποκεφάλισαν βιντεο  
ευχαριστω πολυ στα τουρκικα Και προπαντός
χιοκτουριδης βολος τηλεφωνο μη δοκιμάσεις να με αναστήσεις με τα βότανα της ποίη –
παντελιδησ οδηγουσε η φροσω        σης,
κνησμος στο σωμα με εξανθηματα εκεί που οι νεκροί στριφογυρίζουν σαν σε ερειπωμένα δώ-
κουκετες χαμηλες ικεα    ματα
ανατομια ανθρωπινου λαιμου απρόσωποι, σε μια εις Άδου κάθοδο με λέξεις.
τραπεζια κουζινας ξυλινα country  
   Ο Δημήτρης Ελευθεράκης ενισχύει μ´ αυτές τις δύο ποιητικές πράξεις το στοιχείο εκείνο του δημιουργού, ο οποίος στρέφεται με αγωνία στον προσωπικό του αγώνα για αυτογνωσία. Η ειλικρινής του φωνή, αποδεικνύει πως βρίσκεται στο σωστό δρόμο.   
 
 
ωμεγα πιτσα καταλογος Γιώργος Λίλλης
Εκτύπωση του άρθρου